Bir çocuk değişir, dünya değişir.

Tintin, tahminimce 1,5 – 2 yaşlarında dünya tatlısı bir kedi. Onunla geçen kış, sitemizin bahçesinde tanıştık. Çok zayıf ve yorgun görünüyordu. Boynunun altında ve sırtının birkaç yerindeki yaralar göze çarpıyordu. Çok şanslıyım ki 1 sene önce taşındığım bu sitede veteriner bir çift oturuyor. Hemen onlara durumu haber verdim, sağ olsunlar ilgilendiler. Yarılarına bakım yapılıp, karnı doyurulduktan sonra keyfi yerine geldi. Bana alıştı. Artık her işten dönüşümde beni kapıda karşılar olmuştu. Oğlumla beraber yemeğini veriyor, biraz oynuyorduk. Bu bizim rutinimiz olmuştu.

Baharla birlikte sitenin çocukları bahçede daha çok vakit geçirmeye başladırlar. Ve sizlerin de tahmin edebileceği gibi annelerin çocuklarına ikazları başladı. “aman kızım elleme, oğlum uzak dur, evladım ısırır bak”

Yılmadan usanmadan anlattım, “n’olur çocukları hayvanlardan soğutmayın, zarar vermez, çocuklarınız mikrop kapmaz, ısırmaz…..”

Bir süre sonra herkes alıştı Tintin’e

Artık işten döndüğümde karnı tok oluyordu, bir köşede oyun oynamaktan yorulmuş, uyuyor buluyordum kendisini. Komşularım da onunla ilgileniyor, çocuklar başını okşuyordu.

İsmini de çocuklar koydu. Sebebi tintintin yürümesiymiş. Artık ne demekse :)

Tintin hiçbir hayvanı evlat edinmemiş ve etme ihtimali olmayan bir çok ailenin çocuğuna hayvan sevgisini öğretti. Evlerine olmasa bile, bir canlının sorumluluğunu aldılar, onu beslediler, sevdiler. Dünyanın sadece bize ait olmadığını anlayıp empati yapmayı öğrendiler.

Hatta birisi bana “Nurşah abla, ben büyüyünce kedi doktoru olacağım, bütün kedileri iyileştirip, onlara bir sürü oyuncak alacağım” dedi.

Ne demişler bir çocuk değişir, dünya değişir.

Kedilerle Yolculuk

Merhaba sevgili kediciler,

Şimdiye kadar sizlere mesleğimden hiç bahsetmedim. Lojistik ve uluslararası taşımacılık yapıyorum. Bu ayki yazımda mesleki tecrübelerimden yararlanıp, sizlere evcil hayvan,  özellikle kedi ile yolculuk yaparken neler yapmalıyız, kurallar nelerdir, yükümlülüklerimiz nedir bunlardan söz edeceğim.

Öncelikli olarak yapmamız gereken, rezervasyon yaptırırken mutlaka yanımızda evcil hayvan olacağını belirtmek olmalı. Bunun nedeni, uçağa en fazla iki hayvan kabul edilmesidir. Eğer kontenjan dolmuşsa bir sonraki uçağa bilet almak mantıklı olacaktır.

Bunun dışında eğer uçakta köpek veya kuş varsa sizin kedinizi kabul etmeyeceklerdir.

Daha sonra gidilecek ülkenin özel şartları olup olmadığı kontrol edilmelidir. Konsolosluklar bu konuda yardımcı oluyor. Avrupa Birliğine üye olmayan ülkelerden Avrupa Birliği (EU) ülkelerine seyahat edecek olan evcil hayvanlar (kedi, köpek v.b.) için Inaktiv kuduz aşısı yapılması , bu aşıdan en erken 30 gün sonra antikor titrasyon ölçümü yapılması zorunludur. Bu işlemlerin yapıldığına dair “Aşı Karnesi”nde işlemin yapıldığı tarih ve geçerlilik süresinin yer alması gerekmektedir. Bunların yanı sıra kedinizde mutlaka mikro çip bulunması gerekiyor.  Kullanılacak çiplerin İSO 11784 veya  İSO11785 belgeli olmasına dikkat edin.

Ayrıca, maalesef hamile veya 12 haftadan küçük kedileri uçağa bindirmeye çalışan zihniyetler var. Bunların amacı zaten belli. Bu gibi durumlar yaşanmaması  ve evcil hayvan ticaretini önlemek amacıyla veteriner raporunda yaş ve gebelik durumu yazması gereklidir.

Bu arada belirtmekte fayda var, uçaklarda yolcu beraberinde kedi, köpek ve küçük ötücü kuşlar taşınabiliyor. Maalesef her köpek taşınamıyor çünkü kabı ile birlikte hayvanın ağırlığı 8 kilogramı geçmemeli. Ayrıca, genel olarak 50-55 cm’den daha büyük taşıma kaplarını kabul etmiyorlar. Size tavsiyem rezervasyon yaptırırken bu şartları sormanız olacaktır. Eğer hayvan sevmeyen bir kabin memuru ile karşılaşırsanız her şeyi sorun edebilir. Bu kedi agresif deyip uçağa kabul etmeme hakkı var.

Gelelim ücret konusuna…

Tabi ki ekstra bir ücret var, hakkınız olana maksimum bagaj ağırlığını geçmeseniz bile (benim kullandığım hava yolları şirketlerinde hep böyle oldu). Belirlenen ücret brüt ağırlıkla (kap+kedi) orantılı oluyor.

Kediler için bilinmesi gerekenler bunlar. Ayrıntıları hava yolu şirketinizden öğrenebilirsiniz J

Kedilerin Çocuklar Üzerindeki Etkileri

Merhaba sevgili kediciler,

Uzun bir aradan sonra yeniden buluşmak çok güzel. Takip edenleriniz varsa bilirler, Kabak isimli beş yaşında dört ayaklı bir kızım ve Kayrahan isimli 3 yaşında iki ayaklı bir oğlum var. Oğlumu büyütürken bir çok olumlu olumsuz tepkiyle karşılaştım. Kimileri kediyle aynı ortamda büyüyen bir bebeğin sağlıksız olacağını söylediler ve ağızlarının payını aldılar. Kimileri de oğlumun çok şanslı olduğunu, harika bir insan olarak yetişeceğini söylediler. Henüz 3 yaşında ama onunla gurur duyacağım bir çok şey öğrendi Kabak’tan.

 İlk öğrendiği şey sorumluluk duygusu oldu. Başka bir canlının sorumluluğunu almak ne demek onu öğrendi. Fakat bunu bir köpekten , kuştan, balıktan veya herhangi bir canlıdan da öğrenebilirdi.

Diğer hayvanlardan öğrenemeyeceği, kedilere has şeyler var. En önemlisi de “tercih etme hakkı”. O istediği zaman ona dokunup, onu öpebiliriz. Sevmediği, hoşlanmadığı kimse onun alanına giremez. Birinin saygı ve sevgisini kazanmak için önce hak etmek gerekir.

İkinci olarak “paylaşım” nedir onu öğrendi. Kabak’ın sürekli üzerine uyuduğu bir koltuk var. Kabak ne zaman oraya yatsa, koltuk kıymete biniyordu. Kayrahan onu zorla kaldırıyor, kendi oturuyordu. Kediler vazgeçmez bilirisiniz. Ortamı tahmin edin, kavga kıyamet. Ve sonunda Kayrahan anladı ki, paylaşmak zorunda.

Öğrendiği bir diğer şey de “hoşgörü” oldu. Kayrahan ne zaman boyama yapmaya kalksa, sürekli kalemi ısırmaya, yakalamaya çalışan bir kedi ile karşılaştı. Ama her seferinde bunu hoşgörü ile karşılayıp “galiba benimle oyun oynamak istiyor” deyip sabretti.

Dediğim gibi bir çok şey öğrendi, bazen yalnız kalmanın iyi olduğu gibi, güneşi gördüğü zaman gözlerini kapatıp sıcaklığı hissetmek gibi, herkesin yaptığın şeyin bazen doğru olmadığını ve kendi doğruları olması gerektiği gibi… hepsi bir yana onunla en çok gurur duymamı sağlayacak şey ise “merhamet duygusu” oldu. Bir restoranda garsona artan yemekleri çöpe attırmayıp “abi onları poşete koyar mısın, kedilere vereceğim” demesi, hayvanat bahçesine giden arkadaşı tecrübelerini ona anlatırken “anne beni de götür, kafeslerin kapılarını açarız” demesi…

Oğlumla gurur duyuyorum. Ve şunu çok iyi biliyorum “Bu kirli dünyayı, merhametli çocuklar temizleyecek!”